ទំនួញ​និស្សិត​ក្រីក្រ

ទំនួញ​និស្សិត​ក្រីក្រ
​​កណ្តាលអធ្រាត្រ​ឃ្លាត​និទ្រា​	យប់យន់​សោភា​គួរ​បេតី​
​​ធម្មជាតិ​ត្រកាល​ថ្នាល​រាត្រី​	ញ៉ាំង​ក្តី​ទុក្ខព្រួយ​ស្បើយ​មួយគ្រា ។​
​​សម្លឹង​មើល​មេឃ​ខ្ពស់​អនេក​	ច័ន្ទ​រះ​ល្អ​ឯក​លើ​មេ​ឃា​
​ផ្កាយ​រះ​ហែហម​អម​ចន្ទ្រា​ ​	ច្រើន​ឥត​គណនា​នភាល័យ ។​
​សម្លេង​បក្សី​រាត្រី​ចរ​	ខ្ញៀវខ្ញា​ត្រេកអរ​សប្បាយ​ក្រៃ​
​គ្មាន​ទុក្ខ​គ្មាន​ភ័យ​ពី​រឿង​អ្វី​	ប្លែក​តែ​កវី​ស្តី​ក្រៀមក្រំ ។​
​អាកាស​ស្អុះស្អាប់​ក្រឡាប់​ផ្ងារ​ ​	កម្ម​ព្រេងវាសនា​ជីវិត​ខ្ញុំ​
​អាប់អួរ​មួហ្មង​រង​ទុក្ខ​ធំ​ ​	ទុក្ខ​រួបរឹត​រុំ​ឥត​ស្រាកស្រាន្ត ។​
​ដំណើរ​ជីវិត​ពិត​យ៉ាប់​ក្រៃ​ ​	រស់​នៅ​សព្វថ្ងៃ​ថ្លៃ​កល្យាណ​
គ្មាន​ទី​ជម្រក​ជ្រកកោន​បាន​ ​	ដើរហើរ​ផ្ញើប្រាណ​គ្រប់កន្លែង ។​
ដើម្បី​វិជ្ជា​នា​លោកីយ៍​ ​	ស្គម​ខ្លួន​រីងរៃ​សល់​ឆ្អឹង​ឆ្អែង​
​ខ្វះ​គ្រប់​ខ្វះ​សព្វ​រែង​ចម្បែង​	កណ្តោចកណ្តែង​រែង​ខ្លោចផ្សា ។​
​សំលៀកបំពាក់​ជាក់​ខ្វះខាត​ ​	មិន​មាន​ថ្មី​ស្អាត​គួរ​ស្នេហា​
​ស្លៀកពាក់​ទៅ​រៀន ក្នុង​ចិន្តា​-​	​សែន​ខ្មាស​គេ​រ៉ា​ខ្លួនឯង​ក្រ ។​
​បាយ​ទឹក​រាល់ថ្ងៃ​ថ្លៃ​លោក​អើយ​	មិន​ដែល​ឆ្អែត​ឡើយ​រស់​ត្រដរ​
​ព្រឹក​ឡើង​ក្រពះ​ទា​របបរ​	មើល​ទៅ​អង្ករ​គ្មាន​មួយ​គ្រប់ ។​
​នេះ​ហើយ​ជីវិត​អ្នកសិក្សា​	ចំណីរ​អាហារ​ឆ្ងាញ់​គួរ​គាប់​
​ភាព​ស្រួល​សប្បាយ​កាយ​មានភ័ព្វ​ ​	ពុំ​ដែល​ឡើយ​ធ្លាប់​ស្គាល់​ម្តងណា ។​
​ប្រាក់កាស​តិចតួច​ចាយ​ត្បិត​ត្បៀត​	អាទិត្យ​ខំ​ឆ្លៀត​ធ្វើ​កិច្ចការ​
​បាន​ប្រាក់​កម្រៃ​ជាវ​ឯកសារ​	សៀវភៅ​ប៉ា​កាចារ​រៀនសូត្រ ។​
​ថ្ងៃ​ខ្លះ​ដាច់យ៉ៃ​គ្មាន​មួយ​កាក់​ ​	មិនដឹង​រក​ប្រាក់​ឯ​ណា​បាន​
​យឺតយ៉ាវ​ដំណើរ​ដើរ​ទៅ​រៀន​	ព្រោះ​តែ​ខ្លួន​គ្មាន​យានជំនិះ ។​
​ពេល​ខ្លះ​បាន​មិត្ត​ជិតស្និទ្ធ​គ្នា​	ជួយ​យក​អសារ​ហៅ​ឱ្យ​ជិះ​
​ជូន​ដល់​សាលា​ថ្នាល​ចំណេះ​ ​	អរគុណ​មិត្ត​ចេះ​ជួយ​គ្នីគ្នា​។​
​ទំនួញ​និស្សិត​ជីវិត​អ្នកក្រ​ ​	រស់​ទាំង​ត្រដរ​សែន​វេទនា​
​ខ្វះ​គ្រប់បែបយ៉ាង​ខំ​ពុះពា​	ទឹកភ្នែក​ជោរ​ធារ​ស្ទើរ​ប្រចាំ ។​
​សកលវិទ្យល័យ​ថ្នាក់ឧត្តម​	អង្គ​អញ​នឹង​ខំ​លុះ​ចប់​ឆ្នាំ​
​មិន​រាថយ​ឡើយ​ស៊ូ​រងកម្ម​ ​	ដើម្បី​ដំណាំ​បាន​ផ្លែផ្កា ។
	(អ ស៊ាងឡៃ)