កំណាព្យ

ពូជ គឺ គំនិត

ពូជ គឺ គំនិត និងចំណេះ	វិជ្ជាវិសេសល្បីអស្ចារ្យ
កសាងប្រាង្គប្រាសាទសិលា	វប្បធម៌ថ្លៃថ្លា...ចរិយាខ្មែរ។
កូនចៅជាន់ក្រោយកុំព្រងើយ	របស់មានហើយត្រូវជួយថែ
ចេះកសាងខ្លួនខ្លាំងពូកែ	កុំឲ្យចាញ់គេជាតិដទៃ។
អ្វីដែលនៅខ្វះមិនទាន់មាន	ត្រូវតែខំរៀនគិតលកលៃ
ធ្វើឲ្យកើតឡើងទើបផុតភ័យ	ពឹងជាតិដទៃមិនស្រួលទេ។
អ្វីដែលមិនល្អឬមិនសម	ត្រូវតែកែផ្សំខំងាករេ
កែច្នៃឲ្យល្អមាំស្ថិតស្ថេរ	ពេញនិយមគេត្រូវការវិញ។
អ្វីដែលអាក្រក់ខូចប្រយោជន៍	នាំឲ្យហិនហោចគ្មានចំណេញ
ត្រូវតែលះបង់វាចោលចេញ	ស្វែងរកថ្មីវិញកុំអាល័យ។
យើងកសាងជាតិត្រូវសាមគ្គី	រួបរួមមូលមីរថែតម្លៃ
វប្បធម៌ជាតិយើងឲ្យថ្លាថ្លៃ	នឹងនាំគ្នាច្នៃលូតខ្ពស់ឡើង។
កុំឈ្លោះទាស់ទែងបាក់បែកគ្នា	ជាតិកម្ពុជាយើងមិនថ្កើង
មេត្តាករុណាគ្នាច្រើនឡើង	ទើបជាតិយើងថ្កើងឡើងវិញបាន។
បងប្អូនខ្មែរអើយភ្ញាក់រលឹក	គគ្រេងគគ្រឹកកុំបីខាន
កសាងការពារជាតិឲ្យបាន	កម្ពុជាក្សេមក្សាន្តអង្វែងទៅ៕
ភិក្ខុ ងិន ភេន

ស្រឡាញ់ពូជខ្មែរ

កំណាព្យ

ស្រឡាញ់ជាតិខ្មែរ

ស្រឡាញ់ពូជខ្មែរត្រូវថែរក្សា	កេរពីដូនតាទុកឲ្យគង់វង្ស
ដែលលោកខំសាងដោយក្តីផ្ចិតផ្ចង់	មិនឲ្យបាត់បង់ត្រង់ណាមួយសោះ។
ស្រឡាញ់ពូជខ្មែរត្រូវថែរក្សា	អ្នកមានប្រាជា្ញចេះដឹងឥតខ្ចោះ
គេបានសិក្សាសព្វសិល្ប៍ទាំងអស់	លោកអ្នកប្រាជ្ញនោះជួយសាងជាតិយើង។
ស្រឡាញ់ពូជខ្មែរត្រូវថែរក្សា	នគរវត្តវ៉ាឲ្យចម្រើនឡើង
ទៅទន្ទឹមគ្នាទាំងពីររុងរឿង	ប៉ុន្តែពួកយើងទុកជាតិជាធំ។
ស្រឡាញ់ពូជខ្មែរត្រូវថែរក្សា	ធម៌៤ប្រការលោកហៅថាព្រហ្ម
ទោះបីអ្នកតូចឬមួយអ្នកធំ	ត្រូវមានធម៌ព្រហ្មវិហារធំបំផុត។
ស្រឡាញ់ពូជខ្មែរត្រូវថែរក្សា	អប់រំបញ្ញាចិត្តថ្លាបរិសុទ្ធ
ដឹងខុសដឹងត្រូវបញ្ញាភ្លឺមុត	អាចនាំឆ្លងផុតក្តីទុក្ខក្តួលក្តៅ។
ស្រឡាញ់ពូជខ្មែរត្រូវថែរក្សា	ទម្លាប់ដូនតាបំបួសកូនចៅ
អប់រំឲ្យឆ្អិនកុំឲ្យនៅឆៅ	ពេលប្រើការទៅបានផលប្រចក្ស។
ស្រឡាញ់ពូជខ្មែរត្រូវថែរក្សា	និយមអាហារសម្លៀកបំពាក់
និងប្រពៃណីថ្លៃថ្លាអនគ្ឃ	ខ្មែរត្រូវរួមរក្សាទុកឲ្យល្អ។
ស្រឡាញ់ពូជខ្មែរត្រូវថែរក្សា	រួមជាតិខេមរាឲ្យមូលកុះករ
នាំគ្នាសាងជាតិឲ្យថ្កើងបវរ	ល្បីដូចអង្គរខ្ចាយខ្ចរគ្រប់ទិស៕

គំនិតគួរពិចារណា

គំនិតគួរពិចារណា

នាំមនុស្សឱ្យធ្វើល្អ                 ដូចរែកថ្មឡើងដើមត្នោត        

អូសហ៊ុបឡើងច្រាំងចោត       បទពិសោធលំបាកណាស់!

កូនខ្មែរ

កូនខ្មែរ (បទពាក្យប្រាំពីរ)

ដោយ ៖ សា​ម៉​ន

ថ្ងៃចន្ទ ទី១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១១ ម៉ោង ០៩:៤៦

-ប្រាសាទតូចធំច្រើនអនេក                         កសាងល្អឯកស្នាដៃខ្មែរ
ចំលាក់ក្បាច់ក្បូរជាហូរហែ                          មើលទៅជាប់ស្នេហ៍គ្រប់ប្រុសស្រី ។
-សម្រស់ធម្មជាតិសព្វសត្វព្រៃ                    បវរប្រពៃក្នុងលោកីយ៍
ជាទីមនោរម្យស្រស់ប្រិមប្រិយ                    អង្គរសក្ខីល្អអស្ចារ្យ ។
-កូនខ្មែរក្លាហានហើយអង់អាច                    ចិត្តមិនខ្លបខ្លាចក្តីមរណា
លះបង់ជីវិតក្ស័យសង្ខារ                            ដើម្បីរក្សាកេរដូនតា ។
-ពួកសៀមយាយីឈ្លីទឹកដី                          ប្រទេសសេដ្ឋីចិត្តឫស្យា
ខ្មែរសាមគ្គីគ្នាវាយប្រហារ                           សៀមរងទុក្ខាយ៉ាងល្ហិតល្ហៃ។
-ពូជខ្មែរចំបាំងខ្លាំងពូកែ                             ដូនតាពុកម៉ែចេះកែច្នៃ
រួបរួមជួយគ្នាគ្រប់វិស័យ                            អង្គរស្កឹមស្កៃតំណាងជាតិ ។
-ប្រទេសជិតឆ្ងាយបានដឹងច្បាស់                  ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ​សៀមបញ្ជ្រៀត
កកើតទឹកដីធ្វើវិវាទ                                   រីករាងរីកមាឌឥតស្រាកស្រាន្ត ។
-កូនខ្មែរគ្រប់រូបមានប្រាជ្ញា                          កម្លាំងខ្លាំងខ្លានៅក្នុងប្រាណ
កម្ចាត់សត្រូវដែលរំខាន                             ប្រទេសថ្កុំថ្កើនយូរអង្វែង ៕
                                

និពន្ធដោយលោក សូរ ភឿន

ពុល

	ពុល
-ពុលលុយពុលឡាន	ពុលខុសលំអាន	ពុលឱបអំណាច
ពុលនឹងបុណ្យសក្តិ	ពុលឡើងឧបរាជ	ពុលនឹងគេខ្លាច
	ពុលនឹងគេខឹង ។
-ពុលនឹងមាសប្រាក់	ពុលនឹងទ្រមាក់	ពុលនឹងកំហឹង
ពុលនឹងអំនួត	ពុលនឹងដំណឹង	ពុលជីតម្លឹង
	ពុលប្រឹងក្រសោប។
-ពុលភ្លើភ្លេចខ្លួន	ពុលដើរខុសក្បួន	ពុលខំប្រឹងឱប
ពុលព្រោះចង់ធំ	ពុលព្រោះចង់គ្រប	ពុលព្រោះចង់បោប
	ពុលនឹងលោភៈ ។
-ពុលនឹងអំណាច	ពុលនឹងកោងកាច	ពុលនឹងមោហៈ
ពុលនឹងតណ្ហា	ពុលនឹងទោសៈ	ពុលនឹងមានៈ
	ពុលនឹងមុសា ។
-ពុលមានតែអញ	ពុលនឹងកំណាញ់	ពុលនឹងមហិច្ឆតា
ពុលនឹងចេចចូច	ពុលនឹងឫស្យា	ពុលខុសតម្រា
	ពុលនឹងកំរោល ។
-ពុលនឹងលេងល្បិច	ពុលនឹងកលកិច្ច	ពុលនឹងស្រមោល
ពុលនឹងឡើងឫក	ពុលប្រឹងបំបោល	ពុលប្រឹងឡើងប៉ោល
	ពុលនឹងគេញាក់ ។
-ល្មមឈប់ពុលហើយ	ឱលោកធំអើយ	ឆាប់ស្វាងឆាប់ភ្ញាក់
បើនៅពុលទៀត	នោះពួកអារក្ស	នាំយកច្រវាក់
	ទាក់លោកទៅទុក ។
		(ត្រដេវិច)

ច្បាប់

ច្បាប់
-ច្បាប់ជាជញ្ជីងថ្លឹងយុត្តិធម៌	ជាពណ៌បរិសុទ្ធនៃជនប្រុសស្រី
ច្បាប់ជាខ្លឹមសារចារចែងសេចក្តី	ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់មនុស្សគ្រប់គ្នា ។
-ច្បាប់មិនសម្រាប់ឱ្យជនខិលខូច	បង្វិលអត្ថន័យគៃកេងទ្រព្យា
ច្បាប់ជាចំណងចងជាមាគ៌ា	កុំឱ្យយាយីលើអ្នកដទៃ ។
-ច្បាប់ជាកញ្ចក់ឆ្លុះរាល់ទោសា	គ្មានបុគ្គលណាអាចកែបំភ្លៃ
បំផ្លើសបំពានបំភ័ន្តបំភ័យ	ក្នុងន័យបន្លំដើម្បីប្រាក់លាភ ។
-ច្បាប់ជាក្រមក្រឹត្យរឹតចងជនល្មើស	ឥតរើសឋានៈតូចធំខ្ពស់ទាប
ចាប់រែងចែងចាស់រឹងជាងដង្កៀប	មួលគ្រីបរឹបកៀបជនប្រព្រឹត្តផ្ទុយ ។
-ច្បាប់មិនសំរាមឬជាធូលី	មិនអាចជាន់ឈ្លីឈ្លេចដូរនឹងលុយ
ច្បាប់មិនសម្រាប់ក្តិចធ្វើជានុយ	បិតសន្ទូចយកលុយដាក់ក្នុងហោប៉ៅ ។
-ច្បាប់មិនសម្រាប់ឱ្យបុគ្គលណា	យកលេសមាត្រាការពារពូជផៅ
ស៊ុំគ្រលុំបក្ខពួកញាតិមិត្តកូនចៅ	បិទបាំងពណ៌ខ្មៅឱ្យទៅជាស ។
-ច្បាប់សម្រាប់ការពារជនស្លូតត្រង់	ថ្លៃថ្នូរផូរផង់ធ្វើអំពើល្អ
ច្បាប់មិនប្រកាន់អ្នកមានឬក្រ	ច្បាប់ជាឧបករណ៍សម្រាប់កាត់ទោស ។
	(ពៅ សុខ)

សក់

សក់
-សក់ដុះលំអអង្គកេសា	មនុស្សក្នុងលោកាស្នេហ៍សក់ស្និទ្ធ
ដុសក្អែលលាងលាបផ្លុំវែកសិត	អ៊ុតកាត់កើយកិតថើបបមបី ។
-សក់រួញសក់ស្លូតសុទ្ធត្រកាល	សក់ស្ថិតលើក្បាលប្រក្រតី
បើជួនជ្រុះធ្លាក់ជាក់អប្រិយ	ក្មេងចាសប្រុសស្រីខ្ពើមឆ្អើមឆ្អា ។
-ទោះដាច់ធ្លាក់ទើរលើភាជន៍មាស	គេឆ្កឹះគេវាសសូន្យចិន្តា
ម្ហូតម្ហាឈ្ងុយឆ្ងាញ់កម្រិតណា	សក់ចូលអសារក្អួតខ្ជាត់បាត់ ។
-ឱសក់គុណគាប់អភ័ព្វម៉្លេះ	ពេលធ្លាក់របេះប៉ើងរសាត់
សូម្បីម្ចាស់អ្នកស្អប់ពេកក្តាត់	ជិនណាយបោសផាត់លែងឱ្យបៀត ។
-គេខ្ញុំគ្រប់រូបគន់គិតចុះ	សក់ល្អថ្នមឆ្លុះសិតស្អាងសៀត
ចុងដាច់សល់ឫសដុះថ្មីទៀត	ម្តេចញតិស្អប់សក់ដែលជ្រុះទៅ?
	(ឡេវកក្កដា)

ព្រហ្ម​លិខិត

ព្រហ្ម​លិខិត

- ​ព្រហ្ម​លិខិត​ពិត​ចិត្ត​សែន​ព្រៃផ្សៃ                                                          ​សូម្បី​ម្រាមដៃ​ត្រឹម​មិន​ស្មើគ្នា​​ 

ស្រូវ​ព្រោះ​ក្នុង​ថ្នាល​កា្រល​លើ​ព​សុធា                                                    ​ដុះ​ចេញគ្រប់​គ្រា​មាន​ទាប​មាន​ខ្ពស់ ។

​- ​សព្វថ្អៃ​ឃើញពិតមនុស្ស​លោកិយ                                                      ​ក្មេង​ចាស់​ប្រុស​ស្រី​មាន​រូប​មានឈ្មោះ​

គង់​មិន​ដូចគ្នា​ភ្នែក​មាត់​ច្រមុះ                                                 ​ស្គម​ថ្លោស​មាន​ក្រ​ខុសគ្នា​ជានិច្ច ។

​- ​គិត​ទៅ​សត្វ​មនុស្ស​ខុស​ទាំង​រូបរាង​                                        ចិត្ត​ទៀត​ក៏​ល្អៀង​ផ្អៀង​រេ​កើត​លិច

​​ខ្លះចូល​ចិត្ត​ត្បូង​ខ្លះ​ចូលចិត្ត​ពេជ្រ                                            ​ពាក់​ពោរ​រំលេច​សម្ញែង​ខ្លាច​ចាញ់ ។

​- ​អ៊ីចឹង​!​មនុស្ស​ខ្លះ​គិតតែ​ចង់​ចូល​                                            បោស​កើប​ប្រមូល​តាំងពី​កាក​ខ្លាញ់

​​ប្រមូល​ពី​ឯង​យក​មក​ឱ្យ​អញ                                                 បន្លំ​ចប្រមាញ់ពឺត​យក​ម៉ា​ឈ្នះ ។

​- ​ប៉ុន្តែ​កូន​ខ្មែរ​ខ្លះ​មិនចេះ​ទ្រ​                                                   មិន​ចូល​ចិត្ត​ញ័រ​លុតក្រាប​សំពះ

​​ធ្វើ​ពស់​ក្បាល​ពីរ​ចាក់ខ្សែ​ស៊ី​រះ​                                                ឫកពារ​ស​មណាស់​អ្នកផង​ស្រ​ឡា​ញ់ ។ 

(តូច រំលឹក​)

អនិច្ចាស្វាព្រៃ

អនិច្ចាស្វាព្រៃ
- ស្វាព្រៃផ្លេកផ្លោះហោះបំប្លោងប្រាណ	សង្ឃឹមសុខសាន្តលើឋានព្រឹក្សព្រៃ
មិនគួរណាមានព្រានចិត្តអប្រិយ	ចងចាប់ប្រល័យឲ្យក្ស័យសូន្យសុង ។
- ខំគេចពីមងទៅរងអន្ទាក់	គេចព្រានចិត្តយក្សទៅធ្លាក់អន្លង់
គេចពីអង្គប់ទៅជាប់ងទ្រុង	គេចពីព្រនង់ទៅជង់ចម្រូង ។
- យប់មិញឱបកូនអង្រួនឲ្យដេក	ស្រាប់តែថ្ងៃស្អែកកូនបែកចាកទ្រូង
បែកពីអូរពាមរនាមព្រៃស្រោង	បែកពីស្វាហ្វូងផ្សងតាមវាសនា ។
- ដៃចងក្រពាត់លាត់ស្បែកទាំងរស់	ឈាមហូរនៅស្រស់ស្ទើរខ្សោះកាយា
ញ័រញាក់ទទ្រើតប្រាណឈឺពើតផ្សា	គួរឲ្យអនិច្ចាសង្ខារស្វាព្រៃ ។
	(កាំពី)

ម្លប់

ម្លប់
-​ម្លប់ឈើ​ជ្រកកោន​សុខក្សេមក្សាន្ត​	​គង់​ក្តៅ​សាមាន្យ​រំខាន​ខ្លួន​
​ម្លប់ផ្ទះ​បិទបាំង​ស័ក្តិ​សមសួន​	​ខ្វះ​ខ្យល់​ក្តៅ​ផ្ទួន​ស្អុះស្អាប់​ក្រៃ ។​
​​-​ម្លប់​ម៉ែឪ​ត្រូវ​ត្រង់​ម្ល៉េះ​ម្ល៉ឹង	​គង់​គ្រា​ខ្លះ​ហ្នឹង​ក្តៅ​ថ្លើម​ថ្លៃ​
​​ម្លប់​ព្រះសង្ឃ​កាន់សីល​យប់​ថ្ងៃ	​នៅ​គ្រោះ​ចង្រៃ​ជួប​ទុក្ខា ។​
-​ម្លប់ព្រះធម៌​ល្អ​ស​ផូរផង់​	គិ​លេសកាត់​បង់បង់​ភ្លើង​លោកា​
​នៅ​ចាញ់​រាគៈ​មោហ៍​ទោ​សា​	ផ្ចាញ់​ធម៌​ថ្លៃថ្លា​ភ្លេច​ល្ងិតល្ងង់ ។​
​​-​ម្លប់​ព្រះពុទ្ធ​ថ្លៃ​វិសេស​សុទ្ធ	​ព្រះ​និព្វាន​ច្យុតិ​ស្ថិត​គង់វង្ស​
​​មនុស្ស​សត្វ​លោក​ជ្រក​ម្លប់​ទ្រង់	ម្លប់​ព្រះ​ចម​ពង្ស​ឈ្នះ​ម្លប់​អ្វី ។​
-​គឺ​ម្លប់​ស្កឹមស្កៃ​អាស្រ័យ​ចិត្ត​	ក្តៅ​ត្រជាក់​ត្បិត​ចិត្ត​ខន្តី​
​មេត្តាករុណា​ភក្តី​	ម្លប់​ព្រះ​ជិនស្រី​ឈ្នះ​ព្រះ​ចិត្ត​...​។​
	(ឡេវ កក្កដា)

អប្សរា

អប្សរា

-​អប្សរា​ភ័ក្ត្រ​ស្រស់​ស្រាយ​                           អ្នកផង​ទាំងឡាយ​ប៉ង​មេត្រី​​       

ចក្ខុ​ភ្លឺ​ឆ្លុះ​ជក់ចិត្ត​ល្បី                                   ស្ងើច​ពន់​សព្វ​អ្វី​លោក​ស្អិតស្អាង ។

​​​-​មហា​ស្នាដៃ​ស្កឹមស្កៃ​ក្រៃ​                             សម្ផស្ស​ថ្លាថ្លៃ​សម​តឹកតាង​​ ​

ពិត​ជា​សម្បត្តិ​ដូនតា​សាង                            ទុក​ជា​តំណាង​វប្បធម៌ ។

​-​សម័យ​ថ្កើងថ្កាន​ឋាន​រុងរឿង                       ​រុងរោចន៍​សព្វ​គ្រឿង​ក្បាច់ក្បូរ​ជរ​​          

កេរ្តិ៍ឈ្មោះ​អស្ចារ្យ​ថ្លៃ​ខ្ទារ​ខ្ទរ​                          សកល​គាំទ្រ​ខ្មែរ​ឧត្តម ។​​

 ​-​រាង​រៀវ​ពិត​ពេញ​តាម​ច្បាប់​ក្បួន​                   មាត់​ថ្ពាល់​ក​ខ្លួន​ត្រគាក​សម​​

​សុភាពរាបសា​ដៃ​ប្រណម្យ                          ឫកពា​រម្យទម​សម​អ្វី​ម្ល៉េះ​...? 

(ឡេវ​កក្កដា​)

ទំនួញ​និស្សិត​ក្រីក្រ

ទំនួញ​និស្សិត​ក្រីក្រ
​​កណ្តាលអធ្រាត្រ​ឃ្លាត​និទ្រា​	យប់យន់​សោភា​គួរ​បេតី​
​​ធម្មជាតិ​ត្រកាល​ថ្នាល​រាត្រី​	ញ៉ាំង​ក្តី​ទុក្ខព្រួយ​ស្បើយ​មួយគ្រា ។​
​​សម្លឹង​មើល​មេឃ​ខ្ពស់​អនេក​	ច័ន្ទ​រះ​ល្អ​ឯក​លើ​មេ​ឃា​
​ផ្កាយ​រះ​ហែហម​អម​ចន្ទ្រា​ ​	ច្រើន​ឥត​គណនា​នភាល័យ ។​
​សម្លេង​បក្សី​រាត្រី​ចរ​	ខ្ញៀវខ្ញា​ត្រេកអរ​សប្បាយ​ក្រៃ​
​គ្មាន​ទុក្ខ​គ្មាន​ភ័យ​ពី​រឿង​អ្វី​	ប្លែក​តែ​កវី​ស្តី​ក្រៀមក្រំ ។​
​អាកាស​ស្អុះស្អាប់​ក្រឡាប់​ផ្ងារ​ ​	កម្ម​ព្រេងវាសនា​ជីវិត​ខ្ញុំ​
​អាប់អួរ​មួហ្មង​រង​ទុក្ខ​ធំ​ ​	ទុក្ខ​រួបរឹត​រុំ​ឥត​ស្រាកស្រាន្ត ។​
​ដំណើរ​ជីវិត​ពិត​យ៉ាប់​ក្រៃ​ ​	រស់​នៅ​សព្វថ្ងៃ​ថ្លៃ​កល្យាណ​
គ្មាន​ទី​ជម្រក​ជ្រកកោន​បាន​ ​	ដើរហើរ​ផ្ញើប្រាណ​គ្រប់កន្លែង ។​
ដើម្បី​វិជ្ជា​នា​លោកីយ៍​ ​	ស្គម​ខ្លួន​រីងរៃ​សល់​ឆ្អឹង​ឆ្អែង​
​ខ្វះ​គ្រប់​ខ្វះ​សព្វ​រែង​ចម្បែង​	កណ្តោចកណ្តែង​រែង​ខ្លោចផ្សា ។​
​សំលៀកបំពាក់​ជាក់​ខ្វះខាត​ ​	មិន​មាន​ថ្មី​ស្អាត​គួរ​ស្នេហា​
​ស្លៀកពាក់​ទៅ​រៀន ក្នុង​ចិន្តា​-​	​សែន​ខ្មាស​គេ​រ៉ា​ខ្លួនឯង​ក្រ ។​
​បាយ​ទឹក​រាល់ថ្ងៃ​ថ្លៃ​លោក​អើយ​	មិន​ដែល​ឆ្អែត​ឡើយ​រស់​ត្រដរ​
​ព្រឹក​ឡើង​ក្រពះ​ទា​របបរ​	មើល​ទៅ​អង្ករ​គ្មាន​មួយ​គ្រប់ ។​
​នេះ​ហើយ​ជីវិត​អ្នកសិក្សា​	ចំណីរ​អាហារ​ឆ្ងាញ់​គួរ​គាប់​
​ភាព​ស្រួល​សប្បាយ​កាយ​មានភ័ព្វ​ ​	ពុំ​ដែល​ឡើយ​ធ្លាប់​ស្គាល់​ម្តងណា ។​
​ប្រាក់កាស​តិចតួច​ចាយ​ត្បិត​ត្បៀត​	អាទិត្យ​ខំ​ឆ្លៀត​ធ្វើ​កិច្ចការ​
​បាន​ប្រាក់​កម្រៃ​ជាវ​ឯកសារ​	សៀវភៅ​ប៉ា​កាចារ​រៀនសូត្រ ។​
​ថ្ងៃ​ខ្លះ​ដាច់យ៉ៃ​គ្មាន​មួយ​កាក់​ ​	មិនដឹង​រក​ប្រាក់​ឯ​ណា​បាន​
​យឺតយ៉ាវ​ដំណើរ​ដើរ​ទៅ​រៀន​	ព្រោះ​តែ​ខ្លួន​គ្មាន​យានជំនិះ ។​
​ពេល​ខ្លះ​បាន​មិត្ត​ជិតស្និទ្ធ​គ្នា​	ជួយ​យក​អសារ​ហៅ​ឱ្យ​ជិះ​
​ជូន​ដល់​សាលា​ថ្នាល​ចំណេះ​ ​	អរគុណ​មិត្ត​ចេះ​ជួយ​គ្នីគ្នា​។​
​ទំនួញ​និស្សិត​ជីវិត​អ្នកក្រ​ ​	រស់​ទាំង​ត្រដរ​សែន​វេទនា​
​ខ្វះ​គ្រប់បែបយ៉ាង​ខំ​ពុះពា​	ទឹកភ្នែក​ជោរ​ធារ​ស្ទើរ​ប្រចាំ ។​
​សកលវិទ្យល័យ​ថ្នាក់ឧត្តម​	អង្គ​អញ​នឹង​ខំ​លុះ​ចប់​ឆ្នាំ​
​មិន​រាថយ​ឡើយ​ស៊ូ​រងកម្ម​ ​	ដើម្បី​ដំណាំ​បាន​ផ្លែផ្កា ។
	(អ ស៊ាងឡៃ)