អ្នកមានដូចបង
|
|
-បើបងមានប្រាក់ដល់ថ្នាក់វាល់លាន
|
បងធ្វើអ្នកមានព្រានប្រាក់ដុល្លារ
|
បាញ់ប្រហារស្នេហ៍កែកុនតណ្ហា
|
ប្រាក់បងនេះណាថ្លៃថ្លាថ្កើងថ្កាន
។
|
-ប្រាក់បងមានឫទ្ធិបិទតុលាការ
|
ក្បួនច្បាប់តម្រាចាញ់វីឡាឡាន
|
ល្ងាចឡើងណាត់គ្នាឆ្លងស្ពានហំហាន
|
ផឹកស៊ីកម្សាន្តថ្កានឫកសេដ្ឋី
។
|
-ប្រាក់បងទិញឡានបានជិះបីបួន
|
បីទុកផ្ទាល់ខ្លួនមួយទុកដឹកស្រី
|
ថ្ងៃសៅរ៍អាទិត្យគិតទៅខ្វល់អី
|
ទៅលេងកែបថ្មីលៃដុតអណ្តើក
។
|
-ប្រាក់បងទិញបានបុណ្យស័ក្តិអំណាច
|
មនុស្សផងខ្លបខ្លាចឡើងញ័រទទ្រើក
|
សំណែនសំណូកសូកប៉ាន់រាល់លើក
|
រូបបងមិនទ្រើកដូចអ្នកខ្លះខ្លៅ
។
|
-បងមានបុណ្យស័ក្តិនិងតួនាទី
|
បងគិតសំភីរកស៊ីផ្សារខ្មៅ
|
យកលុយដាក់បង់ទុកឱ្យកូនចៅ
|
ឃើញទេពាលពៅអ្នកមានដូចបង
។
|
តូច រំលឹក
|
ការអានសៀវភៅបានច្រើន នឹងធ្វើឱ្យលោកអ្នករីកចម្រើនផ្នែកគំនិត
Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.
This is default featured slide 2 title
Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.
This is default featured slide 3 title
Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.
This is default featured slide 4 title
Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.
This is default featured slide 5 title
Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.
Sunday, March 11, 2012
អ្នកមានដូចបង
Labels:
កំណាព្យ,
អ្នកមានដូចបង
អង្វរចិត្ត!
អង្វរចិត្ត
|
|
-រាគៈទោសៈមោហៈក្តៅ
|
ឃើញសថាខ្មៅឈឺថាជា
|
កិលេសតណ្ហាថាធម្មតា
|
មច្ឆាផ្តន្ទាថាថ្លៃថ្លា
។
|
-ជីវិតជាគ្រឿងដុតកម្តៅ
|
ដោយភ្លើងកម្លៅត្រេកកាមា
|
បញ្ឆោះភ្នក់ឆាបមហិច្ឆតា
|
ឆេះព័ទ្ធលោកាគ្មានប្រណី
។
|
-អំណាចពេញដៃក្លាយផ្តាច់ការ
|
ឈ្នានីសហិង្សាថាសេរី
|
ចិត្តគ្មានស្មោះត្រង់ថាភក្តី
|
ធ្វើអ្វីឱ្យល្បីធ្វើតាមចិត្ត
។
|
-ផ្តល់សិទ្ធិចិត្តរឹតបង្ហាញច្បាស់
|
ផ្តេសផ្តាសតែអ្វីខាងគាបត្បិត
|
ខ្លួនទាបចិត្តលូតហួសកម្រិត
|
ស្នេហ៍ស្និទ្ធសាងបាបថាមេត្តា
។
|
-ល្បិចល្បួងរកលេសច្រើនហួសល្បុង
|
បិទបាំងជិតស្លុងខ្វាក់នេត្រា
|
ឃុបឃិតពង្វក់ឈ្លក់បញ្ហា
|
នរណារស់ស្លាប់កុំខ្ចីខ្វល់
។
|
-អ្វីចុះឱ្យតែបានអញខ្ពស់
|
ចន្ទល់ស័ក្តិយសឡើងច្រាសខ្យល់
|
មានលុយចេញចូលឥតកង្វល់
|
ខ្វះលុយកុំឆ្ងល់ចេញឱ្យឆ្ងាយ
។
|
-រាគៈទោសៈមោហៈក្តី
|
ឋានសួគ៌លោកិយថ្មីសប្បាយ
|
អំណាចឆ្ងាញ់ណាស់គ្មានខ្វល់ខ្វាយ
|
ហ៊ឺហាឆើតឆាយគ្រប់ទិសទី...។
|
-ចិត្តគិតច្នោះគួរអនិច្ចា!
|
សេចក្តីទុក្ខាពុំផុតពី
|
រាគៈទោសមោហ៍អគ្គី
|
ឆាបឆេះជាន់ឈ្លីភ្លេចពាក្យបន់
។
|
-ឱ!ចិត្តឈប់លោភហួសពេកពិត
|
ក្រែងលោជីវិតគ្រោះអាសន្ន
|
សូន្យរូបសូន្យចិត្តអ្វីឆ្អែតឆ្អន់?
|
សូមបន់ព្រះជួយអង្វរចិត្ត...។
|
ឡេវ កក្កដា
|
Labels:
កំណាព្យ,
អង្វរចិត្ត
ក្រីក្រ
| ក្រីក្រ | ||
| -ក្រីក្រអត់បាយ | កូនឪពុកម្តាយ | កាយស្ទើរមរណា |
| ស្រូវប្រាំងគ្មានធ្វើ | ខូចស្រូវវស្សា | ជីវិតខ្លោចផ្សា |
| | ពឹងអ្នកណាបាន ។ | |
| -ក្រីក្រអត់ប្រាក់ | ញើសហូរសស្រាក់ | ចាកឆ្ងាយទីឋាន |
| ប្រឹងគ្រប់ច្រកល្ហក | រកទទួលទាន | ព្រោះតែរោគឃ្លាន |
| | ឥតមានពេលល្ហែ ។ | |
| -ក្រីក្រអត់ប្រាក់ | បញ្ចាំបណ្តាក់ | ទ្រព្យកេរ្តិ៍ដីស្រែ |
| ទិញម៉ូតឌុប | យប់ចោរដើរក្បែរ | ថ្ងៃខ្លាចកញ្ចែ |
| | ប៉ូលិសហៅផាក ។ | |
| -ក្រីក្រអត់ផ្ទះ | បើសង់ផ្តេសផ្តាស | ច្បាស់ជាពិបាក |
| ជម្រកស្នាក់នៅ | រុះរើឥតស្រាក | ខ្ទមតូចតោកយ៉ាក |
| | ម្ចាស់ទុក្ខកង្វល់ ។ | |
| តូច រំលឹក |
ភ្លៀង
ភ្លៀង
-វស្សាមកដល់ភ្លៀងធ្លាក់ពីមេឃ ហូរចូលបឹងព្រែកចែកតាមប្រឡាយ
ដំណាំគ្រប់មុខលូតលាស់ត្រសាយ ភូមិស្រុកជិតឆ្ងាយត្រូវការភ្លៀងណាស់
។
-កសិករត្រេកអរភ្លៀងធ្លាក់នៅស្រែ ធ្លាក់ជាប់ហូរហែក្នុងខែភ្ជួររាស់ អ្នកស្រុករៀបចំនង្គ័លរនាស់ ខ្លាចទឹកហួតអស់ខ្សោះរីងទៅវិញ
។
-តែអនិច្ចាភ្លៀងត្រូវអភ័ព្វ ពេលធ្លាក់ស្រោចស្រពនៅក្រុងភ្នំពេញ
គេទុកឱ្យភ្លៀងជន់គ្មានច្រកចេញ ភ្លៀងសែនទោម្នេញគ្មានលូហូរចូល
។
-ជួបរឿងបែបនេះភ្លៀងតូចចិត្តណាស់ គេឱ្យភ្លៀងស្ទះចំក្រុងបណ្តូល
គេថាក្រុងល្អទេសចរចេញចូល តែមិនប្រមូលភ្លៀងចេញឱ្យទាន់
។
-ភ្លៀងធំម្តងៗទុកឱ្យទឹកនៅ ហៀរហូរលិចផ្លូវដូចទឹកជំនន់
លាយនឹងសំរាមកខ្វក់ពេកពន់ ឈឺរាកក្តៅគ្រុនទើបនាំគ្នាច្បាំង
។
-អភ័ព្វអ្វីម្ល៉េះឱលោកភ្លៀងអើយ ភ្លៀងធ្លាក់ឱ្យហើយក្រុងទុកជាខ្មាំង
តែនៅឯស្រែគេចូលចិត្តខ្លាំង ពេលណាភ្លៀងរាំងទាន់ទាំងទុក្ខព្រួយ
។
តូច រំលឹក
ជំងឺចម្លែក
| ជំងឺចម្លែក | |
| -ជំងឺចម្លែកកើតប្លែកលើមនុស្ស | ចម្លងសាយសុសផុសក្នុងសង្គម |
| តូចស៊ីដោយតូចធំស៊ីដោយធំ | ស៊ីហើយបន្លំជូតមាត់ស្អាតធេង ។ |
| -ជំងឺចម្លែករសាត់ចូលភ្នែក | ចេះតែក្រឡេកឃើញស្រីក្មេងៗ |
| ស្រើបនឹងសម្ផស្សស្រស់នឹងសំឡេង | ធ្វើឱ្យវង្វេងភ្លេចអស់ផៅញាតិ ។ |
| -ជំងឺចម្លែករសាត់ចូលមាត់ | បេះប៊ួយជូរចត់បូញបត់ស៊កសៀត |
| ចាក់ចូចឆ្កឹះឆ្កៀលចង្អល់ចង្អៀត | ឱ្យគេប៉ើងខ្ទាតខ្លួនឯងឡើងខ្លា ។ |
| -ជំងឺចម្លែករសាត់ចូលដៃ | ចូលចិត្តពេកក្រៃរឿងហត្ថលេខា |
| ស៊ីញេញាប់ដៃទាំងធ្មេចនេត្រា | ដើម្បីប្រាថ្នាលាភផ្គាប់ស្នេហ៍ស្និទ្ធ ។ |
| -ជំងឺចម្លែករសាត់ចូលជើង | ហ៊ានដើរលើភ្លើងបំពានច្បាប់ក្រឹត្យ |
| រៀនសូត្រច្បាប់ហើយយកច្បាប់ទ្រាប់ក្តិត | ច្បាប់ក្រៀមក្រពិតស្វិតរាបដរាប ។ |
| -ជំងឺចម្លែករសាត់ចូលមិត្ត | ហ៊ានស៊ីលើមិត្តចិត្តដូចព្រាយអាប |
| បឺតឈាមបៀមព្រួសលើផ្កាកុលាប | បោះពួយឆក់ឆាបលាភជ័យសក្តា ។ |
| -ជំងឺចម្លែកសាយភាយពេញពាស | មុខជាវិនាសរាស្ត្រកើតឈឺផ្សា |
| សង្គមជាតិខ្មែរសង្ឃឹមស្រស់ថ្លា | រងទុក្ខតក្កមាពេលណាទើបបាត់ ។ |
| តូច រំលឹក |
Labels:
កំណាព្យ,
ជំងឺចម្លែក
កិត្តិយស
| កិត្តិយស | |
| - ផ្កាភ្ញីសោភីសម្រស់ខ្ចី | សកលបេតីតម្កើងផ្កា |
| សម្ផស្សឆើតឆាយល្អអស្ចារ្យ | ឈ្ងុយឈ្ងប់នាសាក្លិនក្លែបភ្ងា ។ |
| - ទោះល្អដូចផ្កាគង់មិនស្ថិត | ស្រពោនក្រៀមស្វិតចាកទងលា |
| រុះរោយបោះចោលតាមអទ្ធា | ធុងសំរាមជាទីចុងក្រោយ ។ |
| - រូបមនុស្សសត្វផ្តូចច្នោះពិត | ពេលរស់ខំគិតធ្វេសបណ្តោយ |
| ស្វែងរកកិត្តិយសទុកឱ្យ | នាមរូបផ្ទុកសោយដោយកម្មទុក្ខ ។ |
| - រូបលោកវិនាសរលួយស្អុយ | ដុតឆេះបង្ហុយផ្សែងបាត់មុខ |
| នាមចាំមិនយូរកប់ក្នុងយុគ | តម្លៃមិនពុកផុយគឺអ្វី? ។ |
| - គឺកិត្តិយសមនុស្សបាន | ស្វះស្វែងសាងឋានថែលោកិយ |
| សាងខ្លួនគ្រួសារជាតិប្រិមប្រិយ | កេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បាញល្បីល្អមាំមួន... ។ |
| ឡេវ កក្កដា |
ប្រសិនខ្ញុំបាទហ៊ាននិយាយ
| ប្រសិនខ្ញុំបាទហ៊ាននិយាយ | |
| - ប្រសិនខ្ញុំបាទហ៊ាននិយាយ | រៀបរាយពីរូបឆោមលោកស្រី |
| ថារាងរាវក្លំសមបេតី | សំដីផ្អែមល្ហែមដូចទឹកល្ងូ ។ |
| - ក្រឡេកទៅមុខមូលក្រឡង់ | ចិញ្ចើមចងចង់ដូចគំនូរ |
| ដៃជើងទន់ល្វន់គន់គិតគូរ | មើលយូរចង់យំព្រោះល្អណាស់ ។ |
| - បើថា"ផ្កាអើយ!ឆ្ងាយអ្វីម្ល៉េះ" | អ្នកបេះដូចបានឋានកៃលាស |
| ប្រហែលលោកស្រីខឹងឬខ្មាស | ហើយច្បាស់ជាសើចធ្វើតោះតើយ ។ |
| - ប្រសិនខ្ញុំហ៊ានថា"លោកស្រី" | រះដូចរស្មីបំភ្លឺត្រើយ |
| នាំសត្វឲ្យហែលគ្រាន់បានស្បើយ | ល្ហែល្ហើយព្រោះចិត្តមានបំណង ។ |
| (កេង វ៉ាន់សាក់) |
Labels:
កំណាព្យ,
ប្រសិបបើខ្ញុំបានហ៊ាននិយាយ
Subscribe to:
Posts (Atom)











